Tanrının evrene, insanlığa bahşettiği en mükemmmel olgu gün batımıdır. KaranLık tır. Tüm yanılsamaları, maskeleri perdeler... Pejmürde ruhunla yüzleşir, suretlerden arınırsın... Çıplak, aciz, hatta aşağılık benliğinle yüzleşirsin... Bedeninden, aldığın nefesten tiksinir, bulunduğun kaostan tanrıya gücenir, belkide sahtekar bir tavırla kabullen beni dersin!!! Sakındığın sanrılar yüzleşeceğin!!! toprak kırıntılarını yok sayabileceğin ender bir ritüel değil!!! Günü kurtarmanın kendini, bedenini tatmin ettiği aşikar... Peki ya ruhun!!!

Kütlesine sahip olduğunuz madde bağımlısı, mühürlü bedenler. Gecesinde ızdırap çeken ruhlar ve pişmanlıklarla dolu zamansallık. Dürtüsünden kurtulamadığımız ruh kırıntılarının yüklediği ilahi anlam karmaşaları. Bedenine, Ruhuna, Kimliğine hükmedemediğimiz, Sorumluluğunu tanrıya; Varlığını şeytana bağışladığımız melek'si deliler. Tanrı sıfatında gezinen ucubeler.Sahip olduğunuz tek şey ruhunuzu; Sakındığınız şeytana sunan, maskelerden ibaret. Düşlere, düşüncelere dokunamazsınız... Hükmedemez, Sahip olamazsınız... Çürüyen bedeninizle birlikte, çürüyen ruhunuzu çok defa defnettiniz...