Ruhum... tanrının gözyaşları altında bedenden ayrılıp düş gezintilerine gebe her adımda çıplak bir temas ile savrulan her temasta acısını hissizleştiren uykusunda kırgın suretleri şevaktle besleyen ruhum... tanrının serbest bıraktığı, şeytanın tenezzül etmediği serkeşşşş göz yaşlarında anlam kazanan göz yaşlarında hiç olan ruhum... evrene yük olan, karanlık sokaklarda kaybolma mecburiyetinde olan serkeş ruh... sana yük olan ve yük olduğun her ne varsa yan ve kül ol! mühürle varoluşunu ve hiç varolmama arzunu... tanrının ve iblisin huzurunda sus hiç olll.

Tanrının evrene, insanlığa bahşettiği en mükemmmel olgu gün batımıdır. KaranLık tır. Tüm yanılsamaları, maskeleri perdeler... Pejmürde ruhunla yüzleşir, suretlerden arınırsın... Çıplak, aciz, hatta aşağılık benliğinle yüzleşirsin... Bedeninden, aldığın nefesten tiksinir, bulunduğun kaostan tanrıya gücenir, belkide sahtekar bir tavırla kabullen beni dersin!!! Sakındığın sanrılar yüzleşeceğin!!! toprak kırıntılarını yok sayabileceğin ender bir ritüel değil!!! Günü kurtarmanın kendini, bedenini tatmin ettiği aşikar... Peki ya ruhun!!!

Kütlesine sahip olduğunuz madde bağımlısı, mühürlü bedenler. Gecesinde ızdırap çeken ruhlar ve pişmanlıklarla dolu zamansallık. Dürtüsünden kurtulamadığımız ruh kırıntılarının yüklediği ilahi anlam karmaşaları. Bedenine, Ruhuna, Kimliğine hükmedemediğimiz, Sorumluluğunu tanrıya; Varlığını şeytana bağışladığımız melek'si deliler. Tanrı sıfatında gezinen ucubeler.Sahip olduğunuz tek şey ruhunuzu; Sakındığınız şeytana sunan, maskelerden ibaret. Düşlere, düşüncelere dokunamazsınız... Hükmedemez, Sahip olamazsınız... Çürüyen bedeninizle birlikte, çürüyen ruhunuzu çok defa defnettiniz...

Bu Olmamalı!!! Zayıf bir Tanrı, Zayıf bir Şeytan kabullenilemez!!! Araf kaybolur, tüm anlamını yitirir!!!

Huzur... Evrim... Başarısız denemeler... 9 yıl sonra içsel huzur için bir dokunuş... Bir Piyano eşliğinde, tüm atom parçacıklarının ilüzyonist dansı... TANRI BEDENİ SARAN YAĞMURDADIR DEYİŞİİİ!!! Kırıkkk Dökükk Fakat sana ait olan parmak izleri... Sahte suretler... Günü kurtarıp huzur bulması gereken yastığında kabir ızdırabı çeken kimlikler... Evrimini tamamlayamamış, Şeytandan medet uman İlahlar... Tam olamam gereken yerde, arafta sıkışmış, cepleri ruh birikintileri ile dolu ben...!!!!!! Beş para etmez fakat evrene hükmeden tuşsuz klavyesi ile bir ben!!! Devrik,,, Devrik... Devrik!!! Gel artık ???? Yokluğunla Mutlumusun??? Sahte mikro tebesümlere... Mutlumusun ??? Uyudum,,, Uyuttum,,, Uyutuldum... Acemice hamlamış bir klavye!!! Tüm ton, ara sesleri deneyip yanılgısında zihni bulanık detone, şeytansı yanılgılar... Düş Kırallığına hoşgeldin... Burda tanrı sensin... Kırılgan, ürkek bakışlarının ardında saklı ritüelleri organize edip örgütleyen mükemmel makinist. Dokun!!! Hapset!!! Tüm bu gerilimi... Yayınla artık altında kalmış devrik cümle yoksuluğunla ruh serpintilerini... Yayınla!!!